Kalendarium dóbr Polskiego Konopatu Wiek XIX

Kalendarium dóbr Polskiego Konopatu Wiek XIX. Spis rozmaitych transakcji dóbr wsi Polski Konopat, Konopat Niemiecki (Wielki) Drozdowo, Wyrwa, Wygoda oraz innych do nich należących. Kalendarz dóbr Polskiego Konopatu za lata 1800 – 1899, opracowywane na podstawie poniższych źródeł konfrontowanych ze sobą by wyeliminować błędne teorie, niewłaściwe odczyty i wiele innych legend narosłych wokół majątku i jego dóbr. Poniższe źródła uwzględniono: Polski Konopat zespół pruskiego Starosta Powiatowego w Świeciu. Bauer und Bauergütersachen namentlich die Regulierung Sache von Polnisch Konopath. Schule in [Polnisch Konopath] Hanfgut. Ein pommersches Herzogthum und eine Deutsche Ordens Komturei/Richard Wegner. Ponadto wydania prasy chełmińskiej i Toruńskiej, Nadwiślanin oraz Gazeta Toruńska. Kiedy fakt jest doniesieniem medialnym, staramy się go potwierdzić w kolejnych źródłach. Jeśli data podana np. w Wikipedii nie zgadza się z tą podaną w poniższej zawartości, zaręczamy, że ta z Wikipedii jest fejkiem kopiowanym za różnymi nie koniecznie wiarygodnymi źródłami, w tym niemieckimi opracowaniami historycznymi z XIX wieku, np. „Ein pommersches Herzogthum und eine Deutsche Ordens Komturei” Richarda Wegnera, które należy brać w nawias z uwagi na hasłowe przytaczanie faktów. Wiele faktów podanych przez Wagnera nie ma pokrycia w oryginalnych dokumentach z tego okresu. Dlaczego w ten sposób to opisujemy? Primo voto, naszym źródłem są rękopisy z biblioteki z Nawry, secundo voto, wiek XIX i XX źrodłujemy z prasy niemieckiej i polskiej, jeśli istniała. Powodem tego drugiego, jest wielka ale i zrozumiała niechęć rodaków do okupanta niemieckiego, co było niestety powodem zakłamywania faktów w 20-leciu międzywojennym. Wczytując się dzień po dniu w prasę ówczesną, pojawia nam się obraz, który korelując z dniem dzisiejszym daje uczucie deja vu…jeśli wiesz co mamy na myśli. O tym co działo się po II wojnie światowej w prasie i podręcznikach do historii nawet nie warto wspominać, 45 lat nieprzerwanej hańby. 

Zawartość kalendarium jest uzupełniania regularnie w miarę przeprowadzanych kwerend.

22 stycznia 1807 r. – Gen. Brygady komendant straży przedniej Antoni Amilkar Kosiński zajmuje tereny dookoła Świecia oraz rozlokowuje swoją brygadę w okolicznych miejscowościach w kierunku na Tucholę. Jego kawaleria zajmuje flanki w Przechowie, Kozłowie, Polskim Konopacie, Przysiersku, Bramce oraz kilku innych. Kosiński służył u boku Generała Dąbrowskiego w trakcie wojen napoleońskich, organizował departamenty bydgoski i kwidzyński.

14 sierpnia 1826 r. – Pismo nadane z Polskiego Konopatu. Dzierżawca majątku w Polskim Konopacie, Wygodzie i Drozdowie informuje o zapłaceniu 6 talarów i 1 grosza za Drozdowo i 4 talarów i 9 groszy za osadę Karczma Wygoda, Dyrekcji Landschaftu [banku hipotecznego] w Bydgoszczy. W imieniu von Derengowskiej podpisał mąż Johan von Derengowski.

19 lipca 1828 r. – Kwidzyn, Królewska Generalna Komisja dla Prus Zachodnich przesyła do landratury w Świeciu odpis pisma Dyrekcji Landschaftu w Bydgoszczy z 6 czerwca 1828 r. Pani von Derengowskiej, jako dzierżawczyni majątku Polski Konopat. Powinna zapłacić ona, 6 talarów i 17 groszy kosztów regulacji landraturze w Świeciu, pod groźbą egzekucji.

31 lipca 1828 r. – Kwidzyn, Królewska Generalna Komisja dla Prus Zachodnich informuje landraturę w Świeciu, że ta ma 14 dni na odpowiedź na pismo z 19 lipca dotyczące zadłużenia majątku Polski Konopat. 23 sierpnia 1828 r. – Kwidzyn, osiadli w Polskim Konopacie chłopi zalegają majątkowi 42 talary, 6 groszy i 10 fenigów. Sumę tą landratura ma natychmiast pobrać i przekazać do kasy komisji w ciągu 14 dni. 7 września 1828 r. Polski Konopat, chłopi osiadli w Polskim Konopacie proszą landraturę o odroczenie terminu spłaty należnej sumy 42 talarów o 10 tygodni.

18 września 1828 r. – Adnotacja landratury, powyższej sumy wraz z 13 groszami kosztów pocztowych, od osiadłych chłopów z Polskiego Konopatu wyegzekwować się nie dało. 19 września 1828 r. – Kwidzyn, powtórnie upomniano landraturę w Świeciu o przekroczonym terminie załatwienia sprawy regulacji w Polskim Konopacie z 19 lipca. 23 września 1828 r. – Adnotacja, komisja przypomina landraturze o tym, że upłyną termin załatwienia sprawy z 23 sierpnia. 2 października 1828 r. – Adnotacja, powyższej sumy pobrać się nie udało, chłopi z Polskiego Konopatu są tak biedni, że nie ma tam nawet czego wziąć w zastaw. 10 października 1828 r.- Adnotacja, przesyłamy należną sumę wraz z lamentami [błaganiami] osiadłych z Polskiego Konopatu. 17 października 1828 r. – Adnotacja, wyegzekwowano zaległe 6 talarów i 17 groszy oraz 4 talary i 11 groszy opłat. Adnotacja landratury o załatwieniu sprawy zadłużenia majątku Polski Konopat. 16 grudnia 1828 r. – Kwidzyn, komisja prosi landraturę o przesłanie dokumentów w sprawie regulacji w Polskim Konopacie. 13 stycznia 1829 r. – Adnotacja landratury o przesłaniu dokumentów dotyczących zadłużenia z dnia 19 lipca 1828. 27 maja 1829 r. – Adnotacja landratury , sprawę zadłużenia z dnia 19 lipca 1828 roku załatwiono 10 października 1828 r.

25 czerwca 1830 r. – Kwidzyn, osiadli Peter Hinze i Michael Sieg z Terespola Pomorskiego donieśli komisji, że osiadły tamże Jacob Ziesmer wyemigrował do Rosji. 23 lipca 1830 r. odpis pisma landratury w Świeciu,  z nakazem sprawdzenia do dnia 5 sierpnia, czy Jacob Ziesmer faktycznie wyemigrował do Rosji. 10 września 1830 r. pismo landratury do komisji, potwierdzające, na podstawie zeznań Siemona Zielińskiego, że Ziesmer wyemigrował do Rosji 8 lat temu.

9 września 1830 r. – Kwidzyn, w sprawie regulacji w Terespolu Pomorskim landratura w Świeciu ma od tam osiadłych pobrać i przekazać do kasy komisji: Peter Hinz-1 talar, Michael Sieg-29 groszy i 11 fenigów.

8 listopada 1830 r. – Adnotacja, powyższa suma, wraz z kosztami pocztowymi (7 groszy), ma być uzyskana do 10 października. Powyższej sumy pobrać się nie udało, wyżej wymienieni osiadli są tak biedni, że nie ma tam nawet czego wziąć w zastaw. 30 listopada 1830 r. – Kwidzyn, w sprawie regulacji w Terespolu Pomorskim landratura w Świeciu ma od tam osiadłych Petera Hinza i Michaela Siega pobrać i przekazać do kasy komisji 6 groszy i 2 fenigi. 20 grudnia 1830 r. –  Adnotacja landratury, powyższa suma 6 groszy i 2 fenigi, wraz z opłatą 2 ½ grosza od każdego, ma być uzyskana do 5 stycznia. 5 stycznia 1831 r. – Adnotacja, powyższej sumy 6 groszy i 2 fenigów, pobrać się nie udało ze względu na ubóstwo wymienionych

25 stycznia 1831 r. o godzinie 10 okręg wiejskim starostwa świeckiego, okręgu malborskiego, szacowny Polski Konopat, zostanie wystawiony na licytacji przez podpisany zarząd Pruskich Ziem Wschodnich w Grudziądzu pod adresem 22234 Rthtr. 26 sgr.

1831 r.  – (Johan von Derengowski kupuje majątek w Konopacie za 20000 talarów) (Wegner niestety nie można być pewnym jego odkryć, gdyż wiele z tego co pisał nie ma przełożenia na oryginalne dokumenty z AP)

23 lutego 1831 r. – Adnotacja landratury, powyższą sumę pobrano i przesłano do komisji. Sumą tą było 6 groszy i 2 fenigi.

1838 r. – J. C. Bolzenthal kupuje Konopat za 22500 talarów (Wegner niestety nie można być pewnym jego odkryć, gdyż wiele z tego co pisał nie ma przełożenia na oryginalne dokumenty z AP)

1843 r. – Richard Krause zakupuje majątek za 62 000 talarów (Wegner niestety nie można być pewnym jego odkryć, gdyż wiele z tego co pisał nie ma przełożenia na oryginalne dokumenty z AP)

30 grudnia 1848 r. – W majątku Polski Konopat przychodzi na świat Aurel Krause, niemiecki przyrodnik i etnolog. Obok szlachetnych rodów Konopackich i Kruszyńskich kolejna znana i znakomita postać urodzona w Polskim Konopacie. W 1881 roku Towarzystwo Geograficzne w Bremie zleciło Aurelowi i Arthurowi Krause przeprowadzenie naturalnej i etnograficznej wyprawy do Cieśniny Beringa. Tam bracia wsławili się odkryciami, które do dzisiaj są im przypisywane.

25 stycznia 1851 r. – W majątku Polski Konopat przychodzi na świat Stanisław Friedrich Artur Krause, brat Aurela. W 1881 roku Towarzystwo Geograficzne w Bremie zleciło Aurelowi i Arthurowi Krause przeprowadzenie naturalnej i etnograficznej wyprawy do Cieśniny Beringa. Tam bracia wsławili się odkryciami, które do dzisiaj są im przypisywane.

25 marca 1851 r. Kwidzyn, rejencja w Kwidzynie (drugi Wydział Spraw Wewnętrznych) informuje landraturę w Świeciu, że komisarz ekonomiczny Palleske z Chełmna został upoważniony do zajęcia się sprawą likwidacji powinności w Polskim Konopacie.

1852 r. – Niejaki Schneider kupuje upadły majątek w Polskim Konopacie. (Wegner niestety nie można być pewnym jego odkryć, gdyż wiele z tego co pisał nie ma przełożenia na oryginalne dokumenty z AP)

19 lipca 1852 r. – Z Bydgoszczy w kierunku Gdańska odjeżdża pierwszy pociąg pasażerski wypełniony po brzegi pasażerami. Stacją pośrednią jest oczywiście węzłowy Terespol Pomorski. Trzy wagony pasażerskie 2 i 3 klasy oraz wagon bagażowy. Cały skład ciągnął parowóz, który rozwijał prędkość 65 km/h.

6 sierpnia 1852 r. – Oficjalne otwarcie linii kolejowej Bydgoszcz – Gdańsk ze stacją w Terespolu Pomorskim. Ówczesny układ geometryczny nowo wybudowanej linii, został zaprojektowany tak, by można było po niej pędzić z prędkością 160 km na godzinę. Długość nowo otwartej magistrali kolejowej 161,46 km. Z ciekawostek, dzięki ówczesnym pomiarom wiemy, iż stacja Terespol Pomorski leży na wysokości 61 mnpm. [bahnstatistik]

Październik 1852 r. – Do Polski przypływa statkiem 8 lokomotyw dla Królewskiej Kolei Wschodniej. Wśród bliźniaczych sióstr, które mają obsługiwać trasę kolei wschodniej jest jedna szczególna. Wyprodukowane przez Johann Friedrich August Borsig GmbH – Berlin. Tej szczególnej nazwa producencka, to Borsig Nr. fab. D 366 rok prod. 1852, typ G, rodzaj 1Bn2, rozstaw kół 1435 mm, rok produkcji 1852. Lokomotywa została ochrzczona podobnie jak jej siedem sióstr od nazwy stacji na trasie z Bydgoszczy do Gdańska mianowicie TERESPOL 61.

11 października 1853 r. – Cesarz Mikołaj  I Romanow w drodze powrotnej z Berlina o godzinie 11.00 przed południem na stacji Terespol Pomorski. Z uwagi na dostojnego gościa, na stacji w Terespolu od godziny 4 rano przebywali dworzanie cesarza. W uzupełnieniu Cesarz Mikołaj I Romanow nosił tytuł króla Polski z racji zaboru oczywiście, w okresie od 1 grudnia 1825 do 2 marca 1855 [Nadwiślanin 11.10.1853]

19 czerwca 1854 r. Książę pruski Fryderyk Wilhelm IV przyjedzie w swoją podróż z Gdańska przez Warlubie, Grudziądz, i do Chełmna około południa następnego dnia, a następnie o godzinie 5 rano przejedzie do Terespola. Kiedy Jego Królewska Wysokość przybył do Chełmna, kadeci z tutejszego regimentu byli gotowi na jego spotkanie; książę był niezwykle przyjacielski, a potem poszedł na obiad do domu handlarza winem Schmarse. [Königliche Kadettenhaus zu Culm 1776 —1876 Dr. Theodor ßrrjjsig]

1856 rok – Rozpoczęto budowę nowej drogi w kierunku Tucholi, przechodzi ona obecnie w odległości około 1,5 km od folwarku. W tym samym okresie odkryto „pogański” grób na polu w pobliżu folwarku Polski Konopat podczas wytyczania nowej drogi miedzy Tucholą a Świeciem. Ten grób zapoczątkował rozległe badania archeologów na terenie powiatu świeckiego.

16 maja 1856 r. – Król Pruski Fryderyk Wilhelm IV w podróży z Berlina zatrzymuje się na stacji kolejowej w Terespolu Pomorskim.[N]

2 września 1856 r. – Król Pruski Fryderyk Wilhelm IV w podróży ze Starogardu do Lidzbarka Warmińskiego zatrzymuje się na stacji kolejowej w Terespolu Pomorskim.[N]

6 lipca 1857 r. – Towarzystwo agronomiczne powiatu świeckiego zorganizowało wystawę rolniczą w Terespolu Pomorskim. Prasa donosi iż nie była ona liczna, przyznano premię za najlepszego ogiera wystawy p. Mieczkowskiemu z Łaszewa, natomiast premie za najlepszego stadnika otrzymał p. Gordon z Laskowic.[Nadwiślanin] 

1860 r.  – Gordon, właściciel Laskowic kupuje Polski Konopat za 110000 talarów. (Wegner niestety nie można być pewnym jego odkryć, gdyż wiele z tego co pisał nie ma przełożenia na oryginalne dokumenty z AP)

3 listopada 1862 r. – Przez Terespol Pomorski przejeżdża pociągiem Generał Friedrich Heinrich Ernst Graf von Wrangel, pruski marszałek polny zwany przez żołnierzy „Papa Wrangel” Jenerał wdał się w dyskusję z mieszkańcami Terespola zapytując ich o przekonania polityczne, czy są demokratami. Mieszkańcy dali usposobienie konserwatywnemu podejściu jak wspomina korespondent gazety. Generał zwrócił uwagę zawiadowcy stacji by poprawił napisy dotyczące oznakowania stacji Terespol Pomorski [N]  

31 stycznia 1863 r. – Na stacji Terespol Pomorski w podróży, zatrzymuje się Lejb-Gwardyjski Izmaiłowski Pułk, elitarna formacja wojskowa Imperium Rosyjskiego. [N]

7 stycznia 1865 r.Franz August von Gordon oficjalnie otrzymuje Polski Konopat z rąk ojca w ramach kontraktu ślubnego z Hildegard von Rohr.

15 Stycznia 1870 r. – Zakończono oficjalnie badania archeologiczne na terenie powiatu w tym starożytnego cmentarzyska z Polskiego Konopatu. Całość została zwieńczona obszernym opracowaniem niemieckiego badacza Richarda Wagnera, a opisał to wszystko Dr. Meschede w „Ein pommersches Herzogthum und eine Deutsche Ordens Komturei”. Konkluzją tych badań jest udowodnienie, iż pomorze zamieszkiwane było przez Gotów. Chociaż niekoniecznie, gdyż nowe stanowisko badawcze na podstawie jednej czaszki (sic!) wskazywało iż Gotowie zostali wyparci podczas nieokreślonej bitwy, wojny przez Wendów których następnie wyparli Gepidowie. Cytując Wagnera „…Znaczna wysokość, skroniowe kości czołowe, tak, że należałoby na razie potraktować ją jako szczególną formę germańskiego typu czaszki…” Miejscem wykopania owego grobu zostało precyzyjnie wskazane jako skrzyżowanie drogi z Konopatu Do Drozdowa przecinające drogę w kierunku Tucholi. W tym miejscu obecnie znajduje się nieużytek w pobliżu którego wybudowano socjalne mieszkania wielorodzinne. Vis a vis wykopanego i badanego w 1856 roku grobu znajduje się obecnie „Boża Męka” krzyż, który postawiono i poświecono w tym miejscu w 1937 roku.

22 Kwietnia 1874 r. – Utworzenie powiatu Konopackiego nr 17 z wiejskich parafii Drozdowo i Przysiersk oraz dzielnic Bramka, Plewno i Konopat Polski (5 gmin / dzielnic). Początkowo administruje nim dyrektor biura w polskim Konopath. Od tego momentu Herrmann Engelhardt zostaje administratorem Polskiego Konopatu przez kolejnych 6 lat.

16 czerwca 1873 r. – Zarządzeniem gabinetu Prowincji Pruskiej zatwierdza się budowę następujących dróg twardych w powiecie Świeckim z zatwierdzeniem nowego budżetu budowy w wysokości 10 000 talarów za milę: droga Tuchola – Terespol.

6 maja 1877 r. – W prasie ukazuje się ogłoszenie iż z dniem 24 czerwca br. można wydzierżawić należące do Zboińskich wsie Skarszewo i Skarszewko. Zawarto informację, iż informację na ten temat można uzyskać pod adresem Państwa Turowskich w Warszawie przy ulicy Szpitalna nr. 10. [Gazeta Toruńska 6.05.1877] 

29 marca 1884 r. – Petycja okręgu chełmińskiego w sprawie ustanowienia linii kolejowej z Chełmna do Fordonu została przekazana wraz z innymi petycjami Izby Reprezentantów do władz wojewódzkich. Zamierzona petycja, do której dąży połączenie kolejowe z Chełmna z Koleją Wschodnią w jej pierwszej zasadniczej części, jest niewątpliwie dobrze uzasadniona, gdyż pomysł utworzenia tego połączenia na kolejnej trasie przerzuconej przez Wisłę w Chełmnie dodaje połączenie kolejowe z Terespolem na niewielkiej odległości ok. 8 km. niestety jest to utrudnione ze względu na znany wyjątkowo niekorzystny brzeg i panujące tam warunki. [Thorner Presse 1884 nr. 77]

16 czerwca 1881 r. – Do Terespola z Gdańska przyjeżdża generał Ernst Eduard Krause, udaje się on w dalszą podróż do Chełmna a następnie do Grudziądza. [GT 26.06.1881]

22 czerwca 1881 r. – W Terespolu zatrzymuje się pociąg z ministrem wojny Prus, generałem Georgiem Arnoldem Karlem von Kameke, Generał udał się z wizytą w kierunku Chełmna. [GT 26.06.1881]

30 maja 1882 r. – Piąty zjazd Zachodnio Pruskiego Towarzystwa Botanicznego w Chełmnie. Do Terespola Pomorskiego zjeżdżają goście z Niemiec oraz Prus i województw ościennych. Na tutejszej stacji wsiadają do powozów i udają się w kierunku Chełmna podziwiając tutejszą przyrodę oraz krajobrazy.

1 kwietnia 1884 r. – Na trasie kolejowej z Terespola Pomorskiego do Bydgoszczy przybywa kolejny przystanek, jest nim stacja Parlin. Z dniem 1 kwietnia pociągi do Bydgoszczy będą zabierały z Parlina pasażerów. [Thorner Presse 1884 nr. 076]

1 czerwca 1884 r. – Kurierów pocztowych pomiędzy Grucznem a Terespolem z dniem dzisiejszym zastępuje poczta samochodowa. [Thorner Presse 1884 nr. 111]

7 czerwca 1885 r. – Oberwanie chmury nad Konopatem i Terespolem. Pociąg pasażerski, który jadąc z Bydgoszczy miał przybyć do Twardej Góry około godziny 20:00, został opóźniony o dwie godziny przez ulewę, która spadła w pobliżu Terespola i podmyła nasyp, że nie było nieszczęścia na tym niedbale wykonanym uszkodzonym odcinku, zawdzięczamy załodze składu z Bydgoszczy. [Thorner Presse 1885 nr. 132]

07 września 1886 r. – Przedstawiciele powiatu świeckiego po odbyciu serii spotkań w sprawie budowy kolei z Terespola do Świecia, przekonują iż tylko bezpłatne przekazanie ziemi może uratować projekt budowy. Część urzędników magistratu jest przekonana do budowy połączenia z Laskowicami, ten jednak został odrzucony przez ministra transportu. [Thorner Presse 1886 nr. 232]

30 listopada 1886 r. –  Na wczorajszym posiedzeniu sejmiku okręgowego odrzucono pomoc na budowę linii kolejowej Świecie – Terespol. [Thorner Presse 1886 nr. 243]

19 grudnia 1886 r. – Posiedzenie okręgowe w powiecie świeckim w związku planowaną budową linii kolejowej Świecie – Terespol. Rada powiatowa domaga się bezpłatnego udostępnienia gruntu pod budowę linii kolejowej, a następnie dotacji budowlanej od zainteresowanych stron w wysokości 60 tyś. marek.[Thorner Presse 1886 nr. 271]

12 stycznia 1887 r. – W sali posiedzeń domu powiatowego odbywa się sejmik okręgowy, którego porządkiem obrad jest uchwała w sprawie żądania, o udostępnieniu nieodpłatnie niezbędnego gruntu pod budowę linii kolejowej ze wschodniego dworca w Terespolu do Świecia, oraz dotacji budowlanej w wysokości 60 tyś. marek. [Thorner Presse 1887 nr. 011]

2 wrzesień 1888 r. – Otwarcie linii kolejowej pomiędzy Terespolem a Świeciem o długości 6.19 km. Lokalny dworzec kolejowy i miasto były w odświętnie udekorowane, podobnie udekorowano stację oraz dworzec w Przechowie oraz w Terespolu Pomorskim. Ludność Świecia bardzo licznie zgromadziła się na dworcu kolejowym. Pierwszym rozkładowym odjazdem w kierunku Terespol udało się co najmniej 500 osób. Na uroczystość otwarcia przyjechał Prezydent Gdańska Karl Adolf August Ernst von Ernsthausen oraz wysocy urzędnicy z Bydgoszczy. W hotelu Wildt’s w Świeciu odbył się uroczysty bankiet a wieczorem odbył się koncert orkiestry wojskowej z Torunia. [Thorner Presse 1888 nr. 209]

11 listopada 1888 r. – Na stacji Terespol Pomorski doszło do wypadku, zwrotniczy Fröhlich został przejechany przez pociąg mieszany nr 381. Koła przeszły po jego prawej nodze, która była oddzielona od jego ciała, niestety zmarł, miał 23 lata i był żonaty. [Thorner Presse 1888 nr 268]

31 marca 1889 r. – Ruch na trasie kolejowej z Terespola Pomorskiego do Świecia zostaje zawieszony na kilka tygodni z uwagi na powódź która nawiedziła dolinę Wdy. Wisła oraz Wda tworzą całość, co spowodowało iż woda naruszyła nasyp kolejowy w pobliżu Świecia. 27 marca doszło do wykolejenia się pociągu podczas podjazdu tuż za mostem w Przechowie, nikomu nic się nie stało. W związku z kryzysową sytuacją ruch zostanie skrócony i pociągi będą kursowały tylko do stacji Przechowo.[TP 1889 nr. 75, 77 ] 

1 luty 1892 r. – Kiedy pociąg linii Terespol – Świecie o jedenastej godzinie wieczorem wjechał na stację w Przechowie, ryzyko wykolejenia było bardzo bliskie. Gwałtowny huragan zrzucił czterocetnarowe(200 kg) żelazne pokrycie z kalenicy wieży ciśnień młyna w Przechowie , a także jej pokryty płytą falistą dach na lokomotywę. [TP 1892 nr. 30] 

21 listopada 1892 r. –  o godz. 7:11 listonosz Dombrowski z Drozdowa udał się do miejscowego urzędu pocztowego, aby odebrać pocztę ze skrytek i przeszedł przez tor kolejowy w okolicach stacji Terespol. Na środku torów, Dombrowski został złapany przez przejeżdżający pociąg do Świecia, zginał na miejscu. [TP 1892 nr. 57] 

29 marca 1893 r. – TP podaje, że stacja Terespol Pomorski została przekształcona w stację 3 klasy, ze względu na mały ruch i słabą eksploatację wyładunkową.

1 maja 1893 r. – Ogłoszono iż w związku z otwarciem linii kolejowej nr 209 Kowalewo Pomorskie – Fordon, większa część poczty z Berlina już nie będzie przewożona przez Terespol Pomorski.[TP] 

10 lipca 1893 r. – W Jeleńcu zmarł Leopold von Winter ur. 23 stycznia 1823 w Świeciu. Wspomniany był nadburmistrzem Gdańska w latach 1863-1890, również posłem do parlamentu niemieckiego. Wsławił się jako bardzo sprawny polityk wobec ziem pruskich. Dzięki jego zaangażowaniu w Gdańsku wybudowano system kanalizacyjny, wodociągi, kąpielisko miejskie na Westerplatte, uruchomiono pierwszą linię tramwajową wreszcie wybrukowano większość ulic i chodników w mieście. Czym zasłużył się dla ziem Konopackich? To dzięki jego zaangażowaniu dzisiejsza linia Bydgoszcz – Tczew – Gdańsk, przechodzi przez Terespol Pomorski. Pogrzeb Wintera odbył się 13 lipca 1893 r. w Jeleńcu, z tej okazji kolej wschodnia uruchomiła specjalny pociąg z Gdańska do Terespola. Przewiózł on min. 30 wysokich notabli berlińskich oraz gdańskich i wielu przyjaciół oraz ludności która chciała pożegnać swojego burmistrza.

21 sierpnia 1893 r. – Olbrzymie słupy rojów niczym smugi dymu można było zobaczyć o zachodzie słońca. Nad Polskim Konopatem w kierunku Chełmna było kilka olbrzymich przyćmiewających słońce rojów, okazało się, że były to chmary szarańczy.

28 sierpnia 1894 r. – Doszło do groźnej kolizji zaprzęgu konnego z pociągiem relacji Terespol Pomorski Świecie. Na wysokości domu nad wodą( jezioro w Terespolu) gdzie tory do Świecia biegną w bezpośredniej bliskości drogi, zaprzęg konny zahaczył uprzężą o skład a następnie został przez niego pociągnięty. Trzej pasażerowie w tym właściciel cegielni z Przysierska zdążyli zeskoczyć z powozu. Niestety konie zostały pociągnięte w wyniku czego jeden z koni zginął drugim zaopiekował się weterynarz ze Świecia. [TP]   

17 lipca 1895 r. – W Dzienniku Kujawskim podano wiadomość, iż niemieckie gazety podały o licytacji majątku Polski Konopat, Kozłowa i Skarszewów w sumie 4500 mórg (2690 ha), należącego do Kamili Turowskiej. Datę licytacji wyznaczono na 14 października 1895 roku.

24 października 1895 – W Dzienniku Kujawskim ukazuje się notatka o zakupie majątków obydwu Konopatów, Kozłowa i Skarszew w sumie 4500 mórg (2690 ha) ziemi, przez Żyda z Charlottenburga  o nazwisku Rasschinsky. W Notatce napisano, iż Żyd ten zamierza rozparcelować majątek. Ponadto zawarto, iż ostatnią właścicielką majątku Konopackiego miała być Kamila ze Zboińskich Turowska (?) Z uwagi na niepotwierdzone informacje, iż 35 lat wcześniej nabył to Gordon który na pewno gospodarzył w Konopacie pomiędzy 1920 a 1939 rokiem, oraz kilkoma innymi przekłamaniami w tym wydaniu gazety odnośnie historii Konopatu, informację tą należy traktować wielce ostrożnie.

23 października 1896 r. – Na drodze w pobliżu pensjonatu Fiegs’schen w Terespolu kilka dni temu zostało zniszczonych 21 młodych lip,  prawdopodobnie tasakami do buraków, przez przecięcie nawet do połowy grubości pnia. Haniebnego grzesznika nie znaleziono dochodzenie trwa. [TP]

11 grudnia 1896 r. – Pociąg towarowy jadący z Bydgoszczy wpadł na kilka wagonów z burakami stojących na bocznicy kolejowej na dworcu w Terespolu. Kilka wagonów zostało uszkodzonych ale nikt nie ucierpiał. Przyjmuje się, że w bardzo gęstej mgle maszynista nie widział wyraźnie sygnału wjazdowego.

30 stycznia 1897 r.  – W nocy z soboty na niedzielę 26-letni asystent pocztowy Swegath ze Świecia zastrzelił się w Polskim Konopacie. Dziś rano znaleziono zwłoki na ganku dworu. Pierwszy strzał trafił tylko pechowca w kostkę, a drugi niestety bezpośrednio w głowę.

31 marca 1897 r. – W pociągu relacji Świecie – Terespol Pomorski zamordowano nauczyciela z Luszkówka o nazwisku Grütter. Ciało denata zostało znalezione w drodze powrotnej pociągu o godzinie 22 na torach przez maszynistę składu, ten rozpoznał w nim człowieka który wsiadał w Świeciu o godz. 8:40 wieczorem w kierunku Terespola wraz z 30 robotnikami Polakami. Prokurator z Grudziądza w toku śledztwa wskazał, iż doszło do kłótni oraz bijatyki oraz uduszenia a następnie wyrzucono nauczyciela z pędzącego pociągu pomiędzy Konopatem a Przechowem. Przesłuchiwani świadkowie i oskarżeni w trackie śledztwa zeznali, iż doszło do bójki między nauczycielem a jednym z robotników. Do bójki dołączyło jeszcze 5-6 osób a następnie, nauczyciel chciał uciec z pędzącego wagonu i zeskoczył z niego. Denat był uznanym wykładowcą botanikiem, który wygłaszał często prelekcje w Instytucie Botanicznym Uniwersytetu w Berlinie, osierocił siedmioro dzieci. Sprawa odbiła się głośnym echem nie tylko w Prusach ale w całych Niemczech. Za min. brak hamulca awaryjnego którego używał poszkodowany została zaskarżona kolei, za śmierć denata obarczeni zostali politycznie Polacy. Sprawa ciągnęła się tygodniami w prasie wywołując nieciekawe nastroje społeczne.

23 września 1897 r. –  [57] Thor Presse podaje, trzej komisarze z Poznańskiej Komisji ds. Niesprawiedliwości i starosta Generalny Radny Rządu Dr. Gerlich, dokonali oględzin dóbr Kozłowa, Skarszewa i Małego Konopatu, po czym uzgodniono warunki zakupu z właścicielem Panem Raczyńskim. Jednak ostateczna decyzja nie zapadła co do sprzedaży nie zapadła.

24 grudnia 1897 r. – Między stacjami Laskowice a Terespol między godziną 22 a 23 , został przejechany przez pociąg pracownik kolei.

6 lipca 1898 r. – Właściciel ziemski z Chełmna Pan Raabe zamierza założyć fabrykę skrobi ziemniaczanej w Terespolu Pomorskim. Rozpoczęto już tworzenie spółki akcyjnej dla tej firmy. Ziemniaki uprawiane dotychczas w naszym regionie, które są bardzo popularne w fabryce skrobi w Kostrzyniu, osiągnęły tylko stosunkowo niskie ceny ze względu na koszty transportu.

Czerwonym kolorem zaznaczono fakty występujące w historiografii publikowanej na przestrzeni wieków, jednak nie posiadamy na razie dowodów na istnienie takiego faktu. Kiedy ten zostanie potwierdzony dokumentami, oznaczymy go jak pozostałe. 

podziel się:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *